Wie is Janneke?

Kun je iets vertellen over jezelf en hoe je zo bij KEI terecht bent gekomen?

In 2016 werkte ik via een detacheerder voor “Talenten” bij Zorggroep Noordwest Veluwe. Daar heb ik Karin leren kennen, zij werkte daar voor KEI aan een opdracht. Karin heeft mij toen gevraagd of het me niet wat leek om bij KEI te solliciteren. Hier werd ik meteen wel enthousiast van en na wat meer uitleg hebben we meteen een afspraak gemaakt. Het feit dat we nu samen dit interview hebben, laat zien dat dat een goede keuze was.

Wat privé betreft is er in de tussentijd veel veranderd. In 2016 ging ik net samenwonen in Enschede en waren we samen op zoek naar een huis in Deventer. Inmiddels zijn we getrouwd en begin juli mogen we, als alles goed gaat, ons 3e kindje verwelkomen. Gelukkig krijg ik bij KEI nog steeds volop kansen om mij te ontwikkelen en wordt er waar nodig altijd meegedacht bij het combineren van de opdracht met de zorg voor de kinderen. Hierdoor kan ik mijzelf volop inzetten voor KEI en onze klanten en dit goed met mijn privé leven combineren.

Jij hebt al veel ondersteund bij interne controles bij klanten. Kun je iets over deze werkzaamheden vertellen? Wat kunnen klanten verwachten?

Bij de ondersteuning van interne controles gaat het veelal om de dossiercontrole en de controle van de declaraties met betrekking tot de geleverde zorg. Hierbij is mijn insteek altijd om niet alleen de uitvoerende werkzaamheden goed te doen, maar vooral ook te kijken waar er verbeteringen mogelijk zijn. Zoveel mogelijk automatiseren en via rapporten uit het systeem halen, het controleplan verder aanscherpen door bijvoorbeeld de risicoanalyse verder aan te scherpen en de rapportage versimpelen waar mogelijk en uitbreiden waar nodig. Vaak worden de resultaten van de controle bijgehouden in een Excelbestand. “Knutselen” met Excel om aan de hand van het bestand zo makkelijk mogelijk rapportages op te stellen én om er voor te zorgen dat je zo min mogelijk handmatig hoeft toe te voegen, vind ik harstikke leuk. Ook daar ben ik dus altijd op zoek naar nieuwe mogelijkheden.

Op dit moment doe je een ander project, nl. ondersteuning bij een ECD-transitie, waar het in de vorige nieuwsbrief ook al over ging. Wat zijn de valkuilen bij zo’n transitie?

In mijn ervaring valt of staat dit met een goede voorbereiding, zowel wat betreft de conversie en het testen als wat betreft de scholing van de medewerkers in de nieuwe applicatie. Door deze zaken goed op orde te hebben zorg je er niet alleen voor dat je gegevens vanaf dag 1 op de juiste manier in het systeem staan en te benaderen zijn, maar voorkom je ook dat er structurele fouten gemaakt worden waar laten veel correctiewerk uit voortkomt.

Bij bijna elk project ervaar ik, en dat is van wat ik ook van mijn collega’s telkens hoor, dat duidelijke processen en werkwijzes ervoor zorgen dat het fijn werken is én dat er efficiënt gewerkt kan worden. Dat is bij een verandertraject als een ECD-transitie niet anders. Door te zorgen dat de processen voor iedereen duidelijk zijn en dat de medewerkers ook achter de gemaakte afspraken staan, kan men met voldoende zelfvertrouwen en energie aan de slag in het nieuwe ECD. Hierbij wordt het gemakkelijker om elkaar op de gemaakte afspraken te wijzen, waardoor structurele fouten en onderlinge ergernissen voorkomen kunnen worden.

Tenslotte: wat maakt het werken bij KEI zo leuk voor jou?

Mensen vragen wel eens of ik het niet vervelend vind om steeds weer ergens anders binnen te komen of juist of ik het niet vervelend vind dat wij vaak ergens binnen komen waar niet alles soepel loopt, maar dat vind ik juist het mooie aan het werken als consulent. Bij elke nieuwe klant of elk nieuw team waar ik binnen kom, wil ik zo snel mogelijk mijn weg vinden. Uitvinden bij wie ik terecht kan met welke vragen en opmerkingen, hoe de dynamiek in het team en de organisatie is en wat er precies nodig is om mijn opdracht tot een goed einde te brengen.

Daarnaast hebben we een ontzettend divers en enthousiast team, ondanks dat we de collega’s waar we bij de klanten mee mogen samenwerken vaak veel vaker zien, voelen de KEI collega’s ook echt als collega’s. Nog nooit heb ik het gevoel gehad dat iemand het vervelend vond om ergens over mee te denken en altijd komen we tot een oplossing of is er een andere collega die al weleens met een vergelijkbare situatie te maken heeft gehad.